Kan. 1247 - W niedzielę oraz w inne dni świąteczne nakazane, wierni są zobowiązani uczestniczyć we mszy świętej oraz powstrzymać się od wykonywania tych prac i zajęć, które utrudniają oddawanie Bogu czci, przeżywanie radości właściwej dniowi Pańskiemu oraz korzystanie z należnego odpoczynku duchowego i fizycznego.
Poprzez świętowanie wyraża się natura człowieka. Są takie dni w Kościele, które mają rangę wielkich wydarzeń. Nie można we właściwy sposób prowadzić życia duchowego, bez szczególnej celebracji tych dni. Wyrazem tej celebracji jest uczestnictwo we Mszy św. oraz powstrzymanie się od prac niekoniecznych. Zaniedbanie tego obowiązku bez ważnej przyczyny jest przyczyną grzechu ciężkiego. Dni te nazywamy świętami nakazanymi. Są to:
Wszystkie niedziele roku
Świętej Bożej Rodzicielki Maryi (Nowy Rok - 1 stycznia)
Objawienie Pańskie (popularnie zwane świętem Trzech Króli - 6 stycznia)
Wielkanoc (święto ruchome)
Wniebowstąpienie Pańskie (święto ruchome) - od 2003 roku uroczystość została przeniesiona na 7-mą Niedzielę Wielkanocną
Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej (popularnie znane jako Boże Ciało - święto ruchome)
Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny (15 sierpnia)
Uroczystość Wszystkich Świętych (1 listopada)
Boże Narodzenie (25 grudnia)
[ost. zmiana: ks. Eugeniusz Jankowski 2010-06-26 16:25:49]
|
